Stowarzyszenie AMM
statut stowarzyszenia
Cudownego Medalika w Polsce.
Słowo Księdza Wizytatora
Jako Rodzina Wincentyńska, spełniając pole cenie Niepokalanej objawiającej Siostrze Miłosierdzia św. Katarzynie Labouré Cudowny Medalik i polecającej założenie Stowarzyszenia ku Jej czci, realizujemy w świecie i w Polsce to wspaniałe przesłanie. Stąd powołano do życia Stowarzyszenie Dzieci i Młodzieży Maryjnej oraz Stowarzyszenie Cudownego Medalika. Te wspaniale rozwijające się Stowarzyszenia w naszym kraju po drugiej wojnie światowej rozwiązano. Kiedy w 1980 r. Ojciec Święty Jan Paweł II w 150. rocznicę objawień Niepokalanej nawiedza kaplicę przy ul. Rue du Bac w Paryżu, to w tym samym roku kapłan ze Zgromadzenia Księży Misjonarzy, ks. prof. Teofil Herrmann CM, wskrzesza Stowarzyszenie pod nazwą Apostolatu Maryjnego. Po jego śmierci kontynuację dzieła podjął i nadal prowadzi z wielkim oddaniem i zaangażowaniem ks. Tadeusz Lubelski CM.
Po 25 latach istnienia Apostolat Maryjny został włączony do ogólnoświatowej wspólnoty Stowarzyszenia Cudownego Medalika (AMM). Stowarzyszenie Cudownego Medalika w Polsce stale się rozwija. Obecnie na terenie naszego kraju działa ponad 300 wspólnot parafialnych. Osobowość prawną zapewniał mu od 1992 r. Statut Apostolatu Maryjnego zatwierdzony podczas obrad 252 Konferencji Biskupów Diecezjalnych. Na wniosek Przełożonego Generalnego Rodziny Wincentyńskiej, równoczesnego Dyrektora Generalnego Stowarzyszenia Cudownego Medalika, statuty Apostolatu Maryjnego w Polsce dostosowano do odnowionych statutów AMM. Nowością w nich jest to, że oprócz osób świeckich, do Stowarzyszenia mogą należeć osoby duchowne i konsekrowane.
Jako Wizytator Polskiej Prowincji Zgromadzenia Księży Misjonarzy życzę, aby odnowione i zatwierdzone przez Stolicę Apostolską Statuty przyczyniły się do duchowego i liczebnego rozwoju tej maryjnej gałęzi Rodziny Wincentyńskiej. Niech Niepokalana objawiająca Cudowny Medalik będzie ideałem i „Gwiazdą przewodnią” waszego życia. W nabożeństwie do Matki Bożej, bł. Jan Paweł II widzi ratunek dla Kościoła XXI wieku. Tę samą myśl wypowiedziała Maryja do św. Katarzyny Labouré podczas pierwszego objawienia w lipcu 1830 r.: „Przyjdą czasy, kiedy będzie się wam wydawało, że wszystko stracone – pamiętajcie jednak, we mnie wasza nadzieja. Miejcie ufność, a poznacie moje nawiedzenie”. Z całą ufnością w Jej matczyną pomoc i opiekę wypowiadajcie słowa wypisane na Cudownym Medaliku: „O Maryjo bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy”.
Kochajcie Maryję i róbcie wszystko, aby inni Ją kochali.
Ks. Kryspin Banko CM – Wizytator Polskiej Prowincji Zgromadzenia Księży Misjonarzy
Wprowadzenie
Wśród zorganizowanych wspólnot powstałych w Kościele w okresie posoborowym, inspirowanych dekretem o apostolstwie świeckich, znajduje się Apostolat Maryjny, zapoczątkowany w Polsce w roku 1980 z okazji 150. rocznicy objawień NMP św. Katarzynie Labouré. Objawienia te miały miejsce w Domu Macierzystym Sióstr Miłosierdzia w Paryżu, przy ulicy du Bac 14. Apostolat Maryjny, nawiązując do Stowarzyszenia Cudownego Medalika, nakreślił zasadnicze linie kierunkowe swej duchowości statutem, który na podstawie decyzji Konferencji Episkopatu Polski obowiązywał we wszystkich diecezjach polskich (N.427/92/P.). Podczas II Międzynarodowego Zjazdu Stowarzyszenia Cudownego Medalika (AMM – Association de la Médaille Miraculeuse) w dniach 23-28 października 2005 r. w Rzymie, Apostolat Maryjny został oficjalnie przyjęty i włączony do Stowarzyszenia na mocy dekretu Przełożonego Generalnego Zgromadzenia Misji Ks. Grzegorza Gaya, będącego zarazem Dyrektorem Generalnym Stowarzyszenia Cudownego Medalika.
Apostolat Maryjny w Polsce stanowił adaptację Stowarzyszenia Cudownego Medalika, a jego odnowicielem był ks. Teofil Herrmann CM. Na uwagę zasługuje fakt, że Stowarzyszenie Cudownego Medalika zostało zapoczątkowane na terenie Galicji, w okresie rozbiorów, przez polskiego misjonarza, ks. Franciszka Domaradzkie go CM. Stowarzyszenie zostało zatwierdzone na prośbę biskupów polskich dla rzeczonego terenu przez papieża św. Piusa X w 1905 r. W 1909 roku uzyskało status prawny w całym Kościele (AAS 17/1909/s. 669n.). W dniu 8 września 1990 r. Kongregacja Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego zatwierdziła statuty Stowarzyszenia.